Noc świętego Bartłomieja
Obchodzone 23 sierpnia
Religia Protestantyzm
Upamiętnia Pogrom hugentów w Paryżu

Spis treści

Obraz Giorgio Vasari namalowany na życzenie papieża Grzegorza XIII (Watykan)
Medal wybity na polecenie Grzegorza XIII świętujący rzeź hugenotów z 1572 roku

Noc św. Bartłomieja - potoczne określenie wydarzeń z nocy 23 na 24 sierpnia 1572 roku, związanych z pogromem hugenotów (protestantów) w Paryżu, zorganizowanym przez kilkoro katolickich książąt.

edytuj Tło historyczne i przebieg

W roku 1572, gdy zdawało się, że ugoda między hugenotami a katolikami dojdzie do skutku, miał miejsce symboliczny akt braterstwa między tymi dwiema religiami: Małgorzata de Valois, katolicka księżniczka, wyszła 18 sierpnia za mąż za Henryka Burbona, króla Nawarry, jednego z przywódców hugenotów. Na ten uroczysty ślub i wesele zjechała do Paryża szlachta hugenocka z całego kraju. Wtedy młody król Francji Karol IX de Valois, pod naciskiem swej matki Katarzyny Medycejskiej i księcia Henryka Gwizjusza (przywódca Ligi Katolickiej), przyzwolił na krwawą z nimi rozprawę. Na rozkaz Katarzyny żołnierze królewskiej gwardii szwajcarskiej znienacka napadli i pospołu z podburzonym, i dozbrojonym na tę okazję, tłumem Paryżan, zabili w ciągu dwóch dni ok. 3 tys. hugenotów. Sam Henryk przeżył tylko dzięki pomocy Małgorzaty. Mordy nie ograniczyły się do Paryża - do końca września w pogromach we Francji zginęło łącznie ok. 20 tys. ludzi.

edytuj Konsekwencje

Wydarzenia nocy św. Bartłomieja odbiły się szerokim echem w całej Europie - wielu katolików (np. Filip II, król Hiszpanii) cieszyło się, a papież odprawił nawet mszę dziękczynną. Natomiast środowiska protestanckie wyrażały niepokój i oburzenie. We Francji wojny religijne rozgorzały wtedy z nową mocą - teraz francuscy kalwini skierowali się nie tylko przeciw katolikom, a także przeciw królowi, wobec którego przedtem starali się być lojalni.

edytuj Święto

Na pamiątkę wydarzeń Nocy św. Bartłomieja w wielu Kościołach protestanckich (głównie tradycji reformowanej) obchodzone jest święto (23 sierpnia) o tej samej nazwie. Rocznicy towarzyszy zwykle uroczyste nabożeństwo. W Polsce święto obchodzone jest m.in. przez Kościół Ewangelicko-Reformowany w RP[1].

Przypisy

edytuj Zobacz też

edytuj Linki zewnętrzne