Monarchia despotyczna, despotyzm - ustrój, w którym cała władza nad państwem skupiona jest w ręku jednej osoby, tytułującej się królem lub cesarzem. Władca sprawuje legalnie zdobytą władzę, nie podlegając żadnym prawom.

Władca skupia w swoim ręku władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą. W celu utrzymania władzy stosuje często narzędzia siłowe do zastraszania społeczeństwa oraz eliminuje ewentualnych konkurentów. Typowym przykładem jest Egipt i panowanie faraonów.

Cechy monarchii despotycznej:

  • dziedziczność wÅ‚adzy z ojca na syna;
  • przekonanie, że wÅ‚adza pochodzi od bogów;
  • przekonanie, że monarcha jest żywym bogiem lub synem bogów;
  • wÅ‚adca najwyższym kapÅ‚anem;
  • zhierarchizowane spoÅ‚eczeÅ„stwo: zamkniÄ™te grupy spoÅ‚eczne: np. kapÅ‚ani, magowie, urzÄ™dnicy, chÅ‚opi, rolnicy;
  • liczÄ…ca siÄ™ politycznie grupa kapÅ‚anów;
  • dostÄ™p do edukacji monopolizowany przez wyższe klasy (wÅ‚adca, kapÅ‚ani, urzÄ™dnicy, magowie);
  • typowe paÅ„stwo teokratyczne;
  • scentralizowany model rzÄ…dzenia.

Cechy władzy monarchy despotycznego:

Arystoteles uważał, że rządy jednoosobowe są korzyścią tylko dla kół rządzących. Głosił, że państwo rządzone przez jedną osobę nie może istnieć i funkcjonować.

edytuj Zobacz też