Hrvatski
Obszar Chorwacja, Bośnia i Hercegowina, Słowenia, Wojwodina i inne
Liczba mówiących ok. 6 mln.
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
*Języki słowiańskie
**Języki południowosłowiańskie
***Diasystem serbsko-chorwacki
****Język chorwacki
Pismo łaciński
Status oficjalny
Język urzędowy Chorwacja, Bośnia i Hercegowina, Burgenland, Wojwodina
Regulowany przez nie jest regulowany
Kody języka
ISO 639-1 hr
ISO 639-2 scr (B), hrv (T)
SIL HRV
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata

Język chorwacki należy do rodziny języków słowiańskich, do podgrupy języków południowosłowiańskich.

Spis treści

edytuj Historia

"Język chorwacki" uzyskał pełną autonomię w latach 90. XX w. Wcześniej, w Jugosławii, chorwacki był oficjalnie traktowany jako odmiana języka serbsko-chorwackiego.

edytuj Alfabet

Alfabet używany do zapisu współczesnego języka chorwackiego został ostatecznie ustalony w XIX w. podczas wielkiej reformy językowej. Zawiera on 30 znaków. Są to: A,B,C,Č,Ć,D,,Đ,E,F,G,H,I,J,K,L,Lj,M,N,Nj,O,P,R,S,Š,T,U,V,Z,Ž

edytuj Dialekty

W ramach języka chorwackiego występują trzy duże dialekty (względnie grupy dialektów):

Podstawą chorwackiego języka ogólnonarodowego jest dialekt sztokawski.

edytuj Zobacz też

edytuj Linki zewnętrzne