|
|||||
|
|||||
| Kaart | |||||
|
|
|||||
| Algemene gegevens | |||||
| Hoofdstad | Belgrado | ||||
| Oppervlakte | 102.350 km² | ||||
| Bevolking | 10.800.000 | ||||
| Talen | Servisch | ||||
| Nat. feestdag | 29 november (Dag van de Republiek) |
||||
| Volkslied | Hej Sloveni | ||||
| Munteenheid | Servische dinar, Euro | ||||
| Regering | |||||
| Regeringsvorm | Confederale Republiek | ||||
| Dynastie | Geen | ||||
| Staatshoofd | President | ||||
| Geschiedenis | |||||
| - Nieuwe grondwet | 4 februari 2003 | ||||
| - Montenegrijnse onafhankelijkheid | 3 juni 2006 | ||||
Servië en Montenegro was een land in Europa dat grensde aan Bosnië en Herzegovina, Kroatië, Hongarije, Roemenië, Bulgarije, Macedonië, Albanië en de Adriatische Zee. Het land kwam voort uit de in 2003 ontbonden Federale Republiek Joegoslavië en vormde een confederatie bestaande uit Servië en Montenegro.
Op 21 mei 2006 werd er in Montenegro een referendum gehouden waarin de bevolking kon kiezen of Montenegro een onafhankelijk land zou worden of dat het deel zal blijven uitmaken van de Servisch-Montenegrijnse confederatie. Bij een opkomst van 86,49% stemde 55,5% voor (55% bij een opkomst van 50% was voldoende). Het Montenegrijnse parlement moest binnen de vijftien dagen na het bekend maken van de uitslag een wet aannemen die de uitslag respecteerde en binnen zestig dagen naar de uitslag handelen.
Op 2 juni meldden Montenegrijnse media echter dat het parlement al op 3 juni de onafhankelijkheid zou uitroepen. Dit gebeurde inderdaad op 3 juni om 20.00 uur en Montenegro werd daarmee de 193e soevereine staat op de wereld. De confederatie Servië en Montenegro hield daarmee op te bestaan.
Inhoud |
bewerk Geografie
Servië en Montenegro nam 102.350 km² in beslag en had een kustlijn van 199 km.
bewerk Bestuurlijke indeling
- Servië (hoofdstad: Belgrado)
- Vojvodina - autonome provincie (hoofdstad: Novi Sad)
- Kosovo - provincie onder bestuur van de Verenigde Naties (hoofdstad: Pristina)
- Montenegro (hoofdstad: Podgorica)
bewerk Geschiedenis
Na het uit elkaar vallen van de Socialistische Federatieve Republiek van Joegoslavië werd de resterende federatie van Servië en Montenegro in 1992 opnieuw samengesteld tot Federatieve Republiek van Joegoslavië (FRY). De Verenigde Naties en vele individuele staten (vooral de Verenigde Staten) hadden geweigerd om het land als de opvolger van het vroegere Joegoslavië te zien, hoewel zij het vormen van een staat goedkeurden. Dit was toe te schrijven aan de aan de gang gaande Joegoslavische oorlogen. Het FRY werd ook opgeschort van een aantal internationale instellingen wegens zijn rol in de oorlogen. Het werd definitief weer toegelaten tot de Verenigde Naties in 2000 na verscheidene jaren van opschorting.
In 2002, kwamen Servië en Montenegro met een nieuwe overeenkomst betreffende voortdurende samenwerking die, door een aantal veranderingen, het eind van de naam Joegoslavië betekende. Op 4 februari 2003 creëerde het federale parlement van Joegoslavië een gemenebest, Servië en Montenegro. Op 3 juni 2006 hield de unie om 20.00 uur op met bestaan. Servië is internationaalrechtelijk de opvolgingsstaat, dat wil zeggen dat alle met de confederatie gesloten verdragen naar Servië overgaan. Servië neemt daarmee onder meer de ambassades en de zetel bij de Verenigde Naties over.
bewerk Demografie
Servië en Montenegro had een grotere variatie van bevolking dan de meeste andere Europese landen. De drie grootste etnische groepen waren de Serviërs (62,3%), Albanezen (meestal Ghegs) (16,6%) en Montenegrijnen (5%), volgens de telling van 1991. Het land kende ook een aanzienlijke bevolking van Hongaren, Roma, Bulgaren, Macedoniërs, Roemenen en andere Oost-Romaanse volkeren (waaronder Aroemenen, Megleno-Roemenen en Vlachen), en een tal van andere Slavische volkeren: Bosniakken, Kroaten, Bunjevci, Šokci, Goranci, Janjevci, Rusins, Slowaken, Slavische Moslims en Joegoslaven. In Kosovo had het land verder Turkse volkeren (meestal Gagaoezen en Seljukken). Ook waren er een aantal burgers die hun nationaliteit als Egyptisch en Ashkali beschouwen. Deze twee werden eerder beschouwd als deel van Roma die van overtuiging zijn dat zij uit huidig Egypte en Israël komen. Het grootste deel van de diversiteit van etnische groepen leefde in de regio's Kosovo en Vojvodina, waar vooral de kleinere aantallen van andere minderheidsgroepen konden worden gevonden. Kosovaarse Albanezen waren er veel in Kosovo, maar hebben ook kleine bevolkingsaantallen in de steden Preševo en Bujanovac in Centraal Servië, en in het zuidoosten van Montenegro (stad Ulcinj). De vele Bosniakken leefden in het gebied Sandžak op de grens tussen Servië en Montenegro.
Totale populatie van Servië en Montenegro: 10.019.657
- Servië (totaal): 9.396.411
- Vojvodina: 2.116.725
- Centraal Servië: 5.479.686
- Kosovo: 1.800.000
- Montenegro: 623.246
- Grote steden (meer dan 100.000 inwoners) - Gegevens uit 2002 (gegevens Podgorica uit 2003):
- Beograd (Belgrado): 1.280.639 (agglomeratie 1.574.050)
- Novi Sad: 215.600 (agglomeratie 298.139)
- Pristina: 200.000 (schatting uit 2002)
- Niš: 173.390 (agglomeratie 234.863)
- Kragujevac: 145.890 (agglomeratie 175.182)
- Podgorica: 139.500 (agglomeratie 169.000)
- Prizren: 121.000 (schatting uit 2002)
- Subotica: 99.471 (agglomeratie 147.758)
bewerk Zie ook
 |
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden in de categorie Kosova van Wikimedia Commons. |
|
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden in de categorie Montenegro van Wikimedia Commons. |
|
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden in de categorie Serbia van Wikimedia Commons. |