|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Mauritanië is een land aan de westkust van Afrika, grenzend aan Westelijke Sahara, Algerije, Mali, Senegal en de Atlantische Oceaan. De hoofdstad en grootste stad is Nouakchott, aan de Atlantische Oceaan.
Inhoud |
bewerk Geschiedenis
Reeds in de 11e eeuw was Mauritanië een islamitisch land. Mauritanië werd in 1902 veroverd door Frankrijk en ging deel uitmaken van het Franse-koloniale Rijk onder de naam Frans West-Afrika. Eenmaal onafhankelijk van Frankrijk in 1960 veroverde Mauritanië het zuidelijke deel van de toenmalige Spaanse Sahara in 1976.
Door jarenlange strijd van de Polisario (guerrillabeweging) moest Mauritanië de tegenwoordige Westelijke Sahara opgeven.
Op 12 december 1984 kwam Maaouiya Ould Sid'Ahmed Taya, door middel van een staatsgreep aan de macht. In 1992 lukte het hem na verkiezingen een meerderheid te behalen van de stemmen. In juni 2003 mislukte er een poging tot een staatsgreep tegen hem en in november van dat jaar werd hij herkozen voor een periode van zes jaar. Op 3 augustus 2005 werd hij afgezet met behulp van een militaire staatsgreep.
Taya stond sympathiek tegenover de Verenigde Staten van Amerika. Mauritanië is een van de drie islamitische landen binnen de Arabische Liga die Israël erkennen. De andere zijn Egypte en Jordanië.
bewerk Militaire coup 2005
Op 3 augustus 2005 vond er een staatsgreep plaats in Mauritanië. President Taya was op dat moment bij de begrafenis van koning Fahd in Saoedi-Arabië. De coupplegers, genaamd de Militaire Raad voor Gerechtigheid en Democratie benoemden hun leider kolonel Ely Ould Mohamed Vall tot nieuwe president. Hij beloofde binnen twee jaar met democratische verkiezingen te komen. 7 augustus 2005 werd Sidi Hohamed Ould Boubacar benoemd tot overgangspremier. Ould Boubacar was voorheen ook eerste minister onder de verdreven president.
Op 26 maart 2007 werd Sidi Ould Sjeikh Abdallahi tot president verkozen bij vrij verlopen democratische verkiezingen.
bewerk Militaire coup 2008
President Abdallahi zocht toenadering tot Islamitische fundamentalisten. Dit was tegen de zin van de legerleiding, maar ook tegen de wil van zijn eigen partij. In mei 2008 stelde een aantal parlementsleden van de regeringspartij zijn zetels ter beschikking. Toen de president op 6 augustus 2008 vier hoge officieren ontsloeg, was de maat vol. Het leger greep de macht en de president, de premier en de minister van Binnenlandse Zaken werden gevangengenomen.
Het hoofd van de presidentiële garde, generaal Mohamed Ould Abdel Aziz, had de leiding van de coup en werd benoemd tot voorzitter van een staatsraad.
Op 13 augustus werd de staatsraad weer ontbonden en Aziz benoemd tot president van de Republiek. Door een niet-militair en gerespecteerd politicus, de oud-ambassadeur in Brussel Moulaye Ould Mohamed Laghdaf, aan te stellen als premier hoopte de junta op bredere erkenning.
In een verklaring sprak driekwart van de leden van beide huizen van het parlement zijn steun uit aan het nieuwe staatshoofd. De coup werd onvermijdelijk genoemd omdat Abdallahi de grondwet zou hebben geschonden en autoritair zou hebben geregeerd.
bewerk Bestuurlijke indeling
 Zie Regio's van Mauritanië voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Mauritanië is onderverdeeld in twaalf regio's.
bewerk Bevolking en religie
Dertig procent van de bevolking is Moors, een mengeling van Arabieren en Berbers. Dertig procent hoort tot het zwarte deel van de bevolking. De overige veertig procent is een mengeling van Moren en zwarten. Qua religie bestaat de bevolking praktisch voor honderd procent uit moslims[5].
In het bisdom Bita was tot in de vijfde eeuw een bloeiende christelijke gemeenschap gehuisvest. Thans is in de hoofdstad Nouakchott het katholieke bisdom gevestigd, dat in 1965 werd opgericht en waaraan bisschop Martin Albert Happe, P.A. sinds 1995 aan het hoofd staat. Dit bisdom ressorteert rechtstreeks onder de Heilige Stoel en telde 4500 katholieken (0,2 % van de bevolking) in 2004.
bewerk Politiek in Mauritanië
De politieke macht berust bij het Moorse deel van de bevolking, terwijl het zwarte deel van de bevolking als tweederangs burgers wordt behandeld. Pas in 1981 werd officieel de slavernij afgeschaft.
Mauritanië is een republiek en sinds 1991 worden verkiezingen gehouden waaraan meer partijen deel kunnen nemen. Dit werd per referendum besloten.
Sinds 1991 bestaan er in principe vrije verkiezingen. Maar de verkiezingen in 1992, 1997 en 2003 werden door de oppositie geboycot omdat die geen vertrouwen had in een eerlijk verloop ervan.
Er is een senaat en een parlement met 72 leden. Islamistische politieke partijen zijn bij wet verboden.
bewerk Zie ook
- Monumenten op de Werelderfgoedlijst.
- Lijst van Afrikaanse muzikanten
- Lijst van ridderorden in Mauritanië
 |
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden in de categorie Mauritania van Wikimedia Commons. |
| Arabische Liga |  |
|---|---|
|
Algerije · Bahrein · Comoren · Djibouti · Egypte · Irak · Jemen · Jordanië · Koeweit · Libanon · Libië · Marokko · Mauritanië · Oman · Palestijnse Autoriteit · Qatar · Saoedi-Arabië · Somalië · Soedan · Syrië · Tunesië · Verenigde Arabische Emiraten |
|
| Landen in Afrika |
|---|
|
Algerije · Angola · Benin · Botswana · Burkina Faso · Burundi · Centraal-Afrikaanse Republiek · Comoren · Congo-Brazzaville · Congo-Kinshasa · Djibouti · Egypte · Equatoriaal-Guinea · Eritrea · Ethiopië · Gabon · Gambia · Ghana · Guinee · Guinee-Bissau · Ivoorkust · Kaapverdië · Kameroen · Kenia · Lesotho · Liberia · Libië · Madagaskar · Malawi · Mali · Mauritanië · Mauritius · Marokko · Mozambique · Namibië · Niger · Nigeria · Oeganda · Rwanda · Sao Tomé en Principe · Senegal · Seychellen · Sierra Leone · Somalië · Soedan · Swaziland · Tanzania · Tsjaad · Togo · Tunesië · Zambia · Zimbabwe · Zuid-Afrika Overige gebieden: Mayotte · Réunion · Sint Helena · Westelijke Sahara |
| Referenties: |
|
