Wikipedia



 

République de Mali
(Details) (Details)
Basisgegevens
Officiële landstaal:	Frans, Bambara en andere
Hoofdstad:	Bamako
Regeringsvorm:	Republiek
Staatshoofd:	President Amadou Toumani Touré
Regeringsleider:	Premier Ahmed Mohamed Ag Hamani
Religie:	islam 90%
Oppervlakte:	1.240.192 km² [1] (1,6% water)
Inwoners:	9.790.492 (1998[2]) 12.324.029 (2008[3]) (9,9/km² (2008))
Overige
Volkslied:	Pour l'Afrique et pour toi, Mali
Munteenheid:	CFA-frank (XOF)
UTC:	+0
Nationale feestdag:	22 september
Web | Code | Tel.	.ml | MLI | 223
Voorgaande staten
←	1960
Topografie
___   Landen & Volken

Mali is een Afrikaans land onder de Sahara. Mali is volledig afgesloten van de zee en wordt begrensd door Mauritanië, Algerije, Niger, Burkina Faso, Ivoorkust, Guinee en Senegal. Delen van het land liggen in een gordel genaamd de Sahel.

De hoofdstad Bamako ligt in het zuidwesten van het land. Mali is een van de armste landen ter wereld en heeft ruim 12,2 miljoen inwoners waarvan meer dan 10% in en rond de hoofdstad woont.

Mali maakte ooit deel uit van een gelijknamige, maar veel grotere Koninkrijk, zie hiervoor Koninkrijk Mali.

Inhoud 1 Geschiedenis 1.1 Vroege geschiedenis 1.2 De Fransen 1.3 Na de onafhankelijkheid 2 Natuurlijk 2.1 Geografie 2.2 Klimaat 2.3 Natuurlijke vegetatie 3 Bestuurlijke indeling 4 Bevolking 5 Politiek 5.1 Interne politieke problemen 6 Economie 6.1 Landbouw 6.2 Mijnbouw 6.3 Industrie 7 Zie ook 8 Externe links 9 Bronnen, noten en/of referenties

bewerk Geschiedenis

bewerk Vroege geschiedenis

Van de 4e tot de 16e eeuw was Mali onderdeel van 3 belangrijke Afrikaanse culturen. Het koninkrijk Ghana, koninkrijk Mali en het koninkrijk Songhai. De belangrijkste rapporten over deze culturen zijn van Arabische geleerden die er op bezoek kwamen. Een belangrijk centrum was Timboektoe in het centrum van hedendaags Mali. In de 14e eeuw was deze plaats een belangrijk leercentrum voor geschiedenis, rechtsleer en de islamitische godsdienst. Timboektoe was ook een handelscentrum en een bestemming voor handelskaravanen.

bewerk De Fransen

Na een initieel fel verzet van de lokale bevolking namen de Fransen het gebied in vanaf 1893 en noemden het Frans Soedan. Het werd als zodanig een onderdeel van Frans West-Afrika.

bewerk Na de onafhankelijkheid

In de jaren '70 en '80 van de 20e eeuw werd Mali geplaagd door watertekorten en droogtes. In de jaren '90 woedt in het Noorden van het land een opstand van de Toeareg. Deze opstand had oorspronkelijk een onafhankelijke Toeareg staat tot doel. Na een eerste vredesverdrag, het Pacte National, gesloten in 1992, werd dit doel omgezet in meer autonomie voor het Noorden en een decentrale overheid. In 1994 ontaarde het conflict in interne gevechten tussen verschillende Toeareg stammen onderling, en tussen de Toeareg en de Songhai bevolking, waarbij veel burgerslachtoffers vielen. In 1996 keerde de vrede terug in het Noorden na een langdurig proces van verzoening tussen de verschillende stammen en bevolkingsgroepen. De vrede werd op 26 maart 1996 luister bijgezet met een ceremoniële wapenverbranding op de markt van Timboektoe, waarbij alle rebellenbewegingen zich formeel ontbonden. De decentralisering van het bestuur en de politiek in Mali werd in 1999 voltooid. In mei 2006, na tien jaar vrede, laaide de strijd weer kort op. De ex-rebellen eisten de volledige uitvoering van het oorspronkelijke Pacte National uit 1992 waarvan delen nog steeds niet waren uitgevoerd.

bewerk Natuurlijk

bewerk Geografie

Mali bestaat voor 70% uit woestijn of semiwoestijn. Dit beslaat voornamelijk het noordelijke gedeelte van het land. In het zuidwesten liggen ook enkele grote rivieren, namelijk de Niger, Sénégal en de Bani. Het land is voornamelijk vlak, het hoogste land is de Adrar des Iforhas aan de grens met Algerije. Dit hoogland in de Sahara bevat veel wadi's (droge valleien) waar vroeger rivieren vloeiden. De hoogste berg van het land is de Hombori Tondo (1155 meter).

bewerk Klimaat

Het noorden van het land heeft een woestijnklimaat en er is praktisch het hele jaar geen regenval. Het zuidelijke gedeelte van het land heeft voldoende regenval om landbouw mogelijk te maken. Het regenseizoen in het zuiden is van mei tot oktober.

Van tijd tot tijd zijn er droogtes die de landbouw verder bemoeilijken.

bewerk Natuurlijke vegetatie

In het noorden is er woestijn en is de begroeiing schaars. De droge graslanden in centraal en Zuidoost-Mali vormen onderdeel van een regio genaamd de Sahel. Het noordelijke gedeelte van deze regio droogt langzaam op en wordt langzaam onderdeel van de Sahara. Het zuidelijke gedeelte van Mali bestaat uit savanne, dit is tropisch grasland met verspreide bomengroei.

bewerk Bestuurlijke indeling

Zie Regio's van Mali voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Mali is onderverdeeld in 8 regio's te weten:
Gao, Kayes, Kidal, Koulikoro, Mopti, Ségou, Sikasso, Timboektoe. De hoofdstad Bamako heeft een aparte administratieve status.

bewerk Bevolking

Ongeveer 10% van de bevolking leeft als nomaden. De bevolking is onderverdeeld in verschillende etnische groepen, namelijk de: Bambara (32%), Fulani of Peul (14%), Senufo (12%), Soninke (9%), Touareg (7%), Songhai (7%) en de Malinke of Mandingo, Mandinke (7%)

De islam is de dominante godsdienst en wordt aangehangen door 90% van de bevolking. Ongeveer 9% van de bevolking hangt traditionele godsdiensten aan en ongeveer 1% het christendom.

Het Frans is de officiële taal. Hiernaast worden het Bambara en andere traditionele talen ook erkend.

bewerk Politiek

Mali heeft een roerige politieke geschiedenis. De Soudanese Republiek en Senegal werden formeel onafhankelijk van Frankrijk in November 1958, als deel van de Franse Unie (vergelijkbaar met de Britse Commonwealth). In Juni 1960 vormden beide landen met elkaar de Federatie Mali, met als gemeenschappelijke hoofdstad Dakar. In Augustus 1960 brak deze federatie op. De belangrijkste aanleidingen waren verschillen van mening over de economische en politieke koers van de federatie tussen de deelregeringen van Soudan en Senegal, en de botsende persoonlijkheden en ego's van de Senegalese leider Leopold Senghor en de Soudanese leider Modibo Keita. Op 22 september1960 proclameerde Modibo Keita in Bamako de onafhankelijkheid van Soudan van de Federatie, onder de naam Republique du Mali. Het land werd als een éénpartijstaat geregeerd door de Union Soudanaise - Rassemblement Démocratique Africaine (USRDA) onder leiding van Modibo Keita.

Het marxistisch georiënteerde bewind faalde economische groei te brengen en riep in 1967 de permanente revolutie uit die het land in chaos en geweld stortte. In 1968 volgde een staatsgreep door een groepje jonge officieren, het Comité Militaire de Libération Nationale (CMLN), onder leiding van Moussa Traoré. Het bewind bleef militair tot 1979, waarna Traoré formeel een burgerregering installeerde en een nieuwe politieke partij oprichtte, de Union Démocratique du Peuple Malien (UDPM).

In 1990 breekt in het Noorden van het land een opstand uit van de Toeareg die in eerste instantie naar onafhankelijkheid streefden, en later naar meer autonomie en meer economische ontwikkeling in hun regio's. De rebellenbeweging Mouvement Populaire pour la Libération de l'Azawad (MPLA) weet het leger enkele nederlagen toe te brengen, die het dictatoriale bewind dwingt troepen uit de buurt van de hoofdstad Bamako naar het Noorden te verplaatsen. Hierdoor zien de oppositiebewegingen in Bamako meer kans zich te verzetten tegen de dictatuur. In 1991 breken studentenprotesten tegen het regime uit, die op 26 maart uitlopen op rellen in de hoofdstad waarbij veel doden vallen. Generaal Moussa Traoré wordt die dag afgezet door kolonel Amadou Toumani Touré, die een Comité Transitoire pour le Salut du Peuple (CTSP) opgericht waarin studentenleiders, de leiders van de ondergrondse oppositiepartijen en de Toeareg rebellen zitting nemen. Hij zou wegbereider worden van de vrede. Hij onderhandelt met de rebellen en bereidt verkiezingen voor.

In 1992 zijn voor het eerst sinds de jaren '40 van de 20e eeuw weer vrije verkiezingen gehouden. Alpha Oumar Konaré, leider van de ADEMA-PASJ partij wordt dan tot president gekozen. Hij blijkt echter niet in staat om een definitieve vrede met de Toeareg te bewerkstelligen. De MPLA valt uit elkaar in splintergroeperingen. Konaré begrijpt dat er van vrede pas sprake kan zijn als de onderlinge geschillen worden bijgelegd, en hij steekt veel energie in een onderlinge dialoog. Ook vraagt hij Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties Boutros Boutros-Ghali om een onderzoek in te stellen naar de proliferatie van kleine wapens. Dit leidt uiteindelijk tot een moratorium. Op 27 maart 1996 wordt officieel een einde gemaakt aan de burgeroorlog, door een ceremoniële verbranding van de wapens, Flamme de la paix genaamd. In 1997 wordt Alpha Oumar Konaré herkozen als president van Mali.Sinds zijn herverkiezing in 1997 heeft president Konaré politieke en economische hervormingen doorgevoerd en de strijd aangebonden met corruptie.

Op 12 mei 2002 werd hij opgevolgd door de partij-onafhankelijke kandidaat en voormalig Luitenant Kolonel Amadou Toumani Touré, die in april 2007 voor een tweede termijn werd herkozen.

• Lijst van presidenten van Mali

bewerk Interne politieke problemen

De Toeareg in het noorden hebben een speciale bestuurlijke zone sinds de jaren '90 van de 20e eeuw. In voorjaar 2006 hebben voormalige rebellen die als officier waren geïntegreerd in het leger in Kidal en Gao wapens en 4x4 auto's van ONG's gestolen en zich teruggetrokken in de Tigharghar bergen ten noorden van Kidal. Bij de gevechten met deze opstandelingen vielen enkele doden.

Met inmenging van de Algerijnse president zijn onderhandelingen gevoerd tussen de Malinese regering en de opstandelingen. Uit deze onderhandelingen is een akkoord voortgekomen, waarin de re-integratie van de soldaten en een speciaal programma voor de ontwikkeling van Kidal is opgenomen. Dit akkoord is door president ATT van Mali ondertekend en is niet via de volksvertegenwoordiging gegaan (Assemblée National). Hetgeen in de media veel discussie heeft opgeleverd over de legitimiteit van het stuk.

bewerk Economie

Mali is één van de armste landen in de wereld. Economische activiteiten vinden voornamelijk plaats in het zuidwesten waar de grote rivieren zoals de Niger en de Sénégal lopen. Mali is in hoge mate afhankelijk van ontwikkelingshulp. In 1997 implementeerde de regering succesvol een programma dat was aanbevolen door het IMF. Dit programma helpt de economie te groeien, diversificeren en buitenlandse investeringen aan te trekken. Mali's vastberadenheid om de economie te hervormen en een devaluatie met 50% van de CFA-frank in januari 1994 hebben de economie ook geholpen.

bewerk Landbouw

Ongeveer 81% van de bevolking is werkzaam in de landbouw en visserij. Katoen is het belangrijkste exportproduct en Mali is hierdoor erg afhankelijk in schommelingen in de prijs van dit product. Gierst, rijst en sorghum zijn andere belangrijke producten voornamelijk voor lokale consumptie en grondnoten en suikerriet zijn andere belangrijke exportgewassen.
Slechts ongeveer 2% van het beschikbare landoppervlak wordt gebruikt voor het verbouwen van gewassen. De veeteelt gebruikt ongeveer 25% van het landoppervlak. De landbouw wordt bemoeilijkt door de periodieke droogtes.
De visserij in de grote rivieren is ook een belangrijke voedselbron.

bewerk Mijnbouw

Mali heeft verschillende grondstoffen. Alleen zout en goud worden op grote schaal ontgonnen. Sinds het einde van de jaren '90 van de 20e eeuw hebben een aantal multinationals hun goudmijningsoperaties uitgebreid en de regering van Mali verwacht dat het land één van de belangrijkste goudexporteurs in Afrika beneden de Sahara zal worden.

bewerk Industrie

De industrie verwerkt voornamelijk landbouwproducten voor binnenlandse consumptie.

bewerk Zie ook

• Mali van A tot Z; voor een overzicht van alle pagina's met betrekking tot Mali
• Monumenten op de Werelderfgoedlijst
• Lijst van Afrikaanse muzikanten
• Lijst van ridderorden in Mali

bewerk Externe links

• Mali Banknotes

Landen in Afrika

Algerije · Angola · Benin · Botswana · Burkina Faso · Burundi · Centraal-Afrikaanse Republiek · Comoren · Congo-Brazzaville · Congo-Kinshasa · Djibouti · Egypte · Equatoriaal-Guinea · Eritrea · Ethiopië · Gabon · Gambia · Ghana · Guinee · Guinee-Bissau · Ivoorkust · Kaapverdië · Kameroen · Kenia · Lesotho · Liberia · Libië · Madagaskar · Malawi · Mali · Mauritanië · Mauritius · Marokko · Mozambique · Namibië · Niger · Nigeria · Oeganda · Rwanda · Sao Tomé en Principe · Senegal · Seychellen · Sierra Leone · Somalië · Soedan · Swaziland · Tanzania · Tsjaad · Togo · Tunesië · Zambia · Zimbabwe · Zuid-Afrika Overige gebieden: Mayotte · Réunion · Sint Helena · Westelijke Sahara

Bronnen, noten en/of referenties:

^ (en) Verenigde Naties 2004 ^ (en) Laatste census 1 april 1998 (via V.N.) ^ (en) Niet officiële schatting CIA Factbook 1 juli 2008 (berekend door US Bureau of the Census)