Een eenpartijenstelsel of eenpartijstelsel is een stelsel waarbij er in een land maar één politieke partij is toegestaan. Oppositiepartijen zijn verboden. Meestal leidt een eenpartijstelsel tot een dictatuur (absolute macht bij één persoon), maar dit is niet altijd het geval.

Een eenpartijstelsel mag niet worden verward met een stelsel waarin één partij als dominerend naar voren komt. Dit stelsel komt nog steeds vrij veel voor, ook in landen die als democratisch worden beschouwd.

Staten met een eenpartijstelsel worden eenpartijstaten genoemd. In het verleden waren er vrij veel eenpartijstaten, thans zijn zij in de minderheid. Fascistische staten, communistische staten, dictaturen, maar soms ook democratieën hadden in het verleden een eenpartijstelsel. Het meest gebruikte argument voor de invoer van een eenpartijstelsel is dat meerpartijenstelsels zouden zorgen voor partijschappen en verdeeldheid, terwijl het eenpartijstelsel zou zorgen voor harmonie, eenstemmigheid en de besluitvorming zou bevorderen.

Vergeleken met andere dictaturen houden eenpartijstaten het vaak opvallend lang uit. Dit komt vooral doordat niet alle macht is geconcentreerd bij een persoon, waarmee de dictatuur valt of staat. De partij die het langste aan de macht is gebleven was de Communistische Partij van de Sovjet-Unie, die het 74 jaar heeft uitgehouden. De Institutioneel Revolutionaire Partij in Mexico heeft 71 jaar geregeerd en de Mongoolse Revolutionaire Volkspartij 68. De Koreaanse Arbeiderspartij in Noord-Korea regeert sinds 29 juli 1946; dat is anno 2007 al 61 jaar, en daarmee is Noord-Korea de oudste nog bestaande eenpartijstaat.

Inhoud

bewerk Staten met een eenpartijstelsel anno 2005

bewerk Staten met een dominerende partij anno 2005

Eenpartijstaten zijn bruin, militaire dictaturen en presidentiële republieken kunnen in sommige gevallen ook een soort eenpartijstaat zijn

bewerk Eenpartijstaten of staten met een stelsel met een dominerende partij in het verleden

bewerk Zie ook